İzmir’de görme engelli Sosyal Bilgiler öğretmeni Seda Kitapçıoğlu, öğrencileriyle birlikte hayata geçirdiği anlamlı projeyle görme engelli öğrencilerin dünyayı dokunarak öğrenmesine imkan sağladı. Buca ilçesindeki Burhan Özfatura Ortaokulu’nda görev yapan Kitapçıoğlu, derslerde yaşadığı materyal eksikliğinden yola çıkarak öğrencileriyle birlikte kabartmalı dünya küreleri hazırladı. “Dünya Artık Parmaklarının Ucunda” projesi kapsamında hazırlanan bu özel küreler, görme engelli öğrencilerin paralelleri, meridyenleri ve kıtaları dokunarak öğrenebilmesini sağlıyor. Sosyal sorumluluk grubu öğrencilerinin de destek verdiği projede kürelerin üzerine iplerle paralel ve meridyen çizgileri oluşturulurken, kıtalar ise Braille alfabesiyle işlendi. Türkiye’nin konumunun kolayca bulunabilmesi için özel işaretlemelerin de eklendiği kabartmalı küreler, farklı şehirlerdeki görme engelliler okullarına ulaştırılarak eğitimde fırsat eşitliğine katkı sunmayı amaçlıyor.
“ÖĞRENCİYKEN BEN HAYAL EDEREK ÖĞRENDİM”
Kitapçıoğlu, kendi öğrencilik yıllarında coğrafi terimleri portakal veya yumruk yardımıyla hayal ederek öğrendiğini söyledi. Kitapçıoğlu, “Konuları öğretirken gören öğrencilerimle birlikte bile biraz zorlandığımızı fark ettim. Ödev verip balonların üzerine dünya tasarlamalarını istedim. Kendi yıllarımı düşündüm, biz de hep hayalimizle canlandırırdık. Sosyal sorumluluk grubumla birlikte görme engelli öğrencilerin kullanabileceği bir tasarım hazırlamak istedim. Aşırı masrafa girmeden bu küreyi tasarladık. Paralelleri, meridyenleri simgeleyecek şekilde iplerle, silikonlarla çocuklar hazırlamaya başladılar. Braille (Birey) yazıyla Asya, Avrupa gibi kıtaları hazırladık. Çocuk buna dokunduğu zaman kıtanın yerini bilebilsin istedik. Türkiye yapıştırması bulduk. Sonra çok hoş bir küre ortaya çıktı. Dünya çocukların parmaklarının ucunda gibi oldu” diye konuştu.
KÜÇÜK BİR ADIM ATTIYSAK NE MUTLU BİZE
Materyalleri teslim ettikleri okulların görme engelli öğrencilerinden çok olumlu geri dönüşler aldıklarını anlatan Kitapçıoğlu, "Onlardan gelen dönüşler çok güzeldi. Dünya resmen parmaklarının ucunda, hayallerinin ötesine geçmiş oldu. Artık hayalden çıkıp somut bir noktaya taşınmış oldu. Bizim öğrencilik yıllarımızda böyle bir şey yoktu. Öğretmenlerimiz kendi çabalarıyla portakal getirirlerdi. Ya da böyle yumruk yaparlardı. Meridyen ve paralelleri varsayımlar üzerinden kafamızda canlandırırdık. Varsaymak belli bir süre sonra yorucu oldu. Fırsat eşitliği kapsamında küçük bir adım bile attıysak ne mutlu bize” ifadelerini kullandı.
“HEYECAN VE MUTLULUĞU BİR ARADA YAŞADIM”
İzmir'de Aşık Veysel Görme Engelliler Okulu'na gittiklerinde fen bilgisi derslerinde yararlanmaları için hücre modeli materyali de hazırladıklarını anlatan 6'ncı sınıf öğrencisi Doğa Güneş Kaya (12) "Seda hocanın bahsettiği bu fikir benim çok hoşuma gitti. Arkadaşlarımın bu fikirle gerçekten güzel yerlere gelebileceğini fark ettim. Sonrasında bir araştırma sürecine girdik. Sonra bulduğumuz malzemelerle küçük bir fikir alışverişi yaptık. En sonunda bu şekilde küreler yapmaya karar kıldık ve gidip bu küreleri satın aldık. İpleri kestik, yapıştırdık. Görme engelliler okuluna gittiğimde çok heyecanlıydım. Oradaki çocukların gözündeki ışıltıyı gördüm. Onlar da çok mutlu oldular ve ben onları çok sevdim. İlk defa böyle bir yere gittim. Onlara küremizi tanıttık ve ben çok heyecanlıydım. Ama o heyecan bir süre sonra içimde bir mutluluğa dönüştü. Yani orada heyecan ve mutluluğu bir arada yaşadım" sözlerine yer verdi.
“ÜSTÜNE TEK TEK İPLERİ SİLİKONLADIK”
“Küreleri hazırlık sürecinde fikir alışverişinde bulunduk” diyen Yağmur Yağız (12) da şu ifadeleri kullandı: “İplerle yapabileceğimize karar verdik. Bu dünyaları satın aldık. Üstüne tek tek ipleri silikonladık. İlk başta zorlandık ama sonra elimiz alışmaya başladı. Biz konuyu öğrenirken de ilk başta zorlanmıştık. Sonra sonra küreleri yapmaya başlayınca bizim de bilgilerimiz pekişti. O çocuklarla birlikte yapmak, güzel bir duyguydu.”