Volkan Konak, vefatının 1. yılında kabri başında anıldı

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC)’nin İskele ilçesinde 29 Mart 2025’te konser sırasında sahnede kalp krizi geçirerek yaşamını yitiren sanatçı Volkan Konak, Trabzon’un Maçka ilçesinde düzenlenen bir anma programıyla yad edildi.

Karadeniz müziğinin güçlü sesi ve şiirsel şarkı sözleriyle tanınan, “Kuzeyin Oğlu” lakaplı Konak’ın ailesi ve sevenleri, Güney Mahallesi’ndeki aile kabristanlığında bulunan ceviz ağacının altına defnedilen sanatçının kabrine yürüdü. Anmaya Maçka Belediye Başkanı Koray Koçhan, Ortahisar Belediye Başkanı Ahmet Kaya, Yomra Belediye Başkanı Mustafa Bıyık ve çok sayıda kişi katıldı.

Anma etkinliğinde Volkan Konak’ın sanat yaşamı ve Karadeniz kültürüne yaptığı katkılar anlatılırken, birlik ve dayanışma mesajları verildi. Katılımcılar kırmızı karanfiller bırakarak sanatçıyı dualarla andı. Konak’ın ailesi, kabristana astıkları pankartla desteğini esirgemeyen herkese teşekkürlerini iletti.

Törende Kur’an-ı Kerim okunup dualar edildi ve katılımcılara lokma ikram edildi. Volkan Konak’ın eşi Selma Konak, tören sırasında gözyaşlarını tutamadı.

‘YOLDAŞIMIZI KAYBETTİK’

Volkan Konak’ın ablası Saadet Yolsal, yapmış olduğu konuşmada, "Sevgili dostlar, biz sadece kardeşimizi değil, rehberimizi ve yoldaşımızı kaybettik. Onsuz kaldığımız bu dünyanın bütün renkleri soldu, geriye sadece siyah ve beyaz kaldı. ‘Zamanla acınız geçer’ dediler ama acımız daha da ağırlaştı. Artık acıya, dinmek bilmeyen bir özlemi de ekledik. Şimdi o özlemle ve bu acıyla yaşamayı öğreniyoruz. Hepinizin ayağına, yüreğine sağlık. Sağ olun, hep var olun" diye konuştu.

‘BU SÜREÇTE ZAMAN BAZEN ANLAMINI YİTİRDİ’

Konak’ın yeğeni Özlem Yolsal da “Dayımın vefatının 1'inci yıl dönümü anma programına katılarak her biriniz bugüne büyük bir anlam, büyük bir değer kazandırdınız. Dile kolay, yaşaması zor koca bir yılı geride bıraktık. Bu süreçte zaman, bazen anlamını yitirdi. Dayımı uzun zamandır görmüyormuşuz gibi özledik; acısını ise onu daha demin kaybetmişiz gibi içimizde taşıdık. Kabul etmek gerçekten çok zor. Dünya güneşin etrafındaki döngüsünü tamamlarken dayım yoktu. Mevsimler değişirken dayım yoktu. Çiçekler açarken, yapraklar dökülürken, kuşlar göç ederken dayım yoktu. Hem de daha yavrularının büyüdüğünü göremeden, son bestesini yapamadan, hikayesinin sonuna gelmeden aramızdan zamansızca ayrılışını kabullenmek gerçekten çok zor. Dayım yaşarken bizlere çok şey öğretti; dik durmamız gerektiğini, pes etmememiz gerektiğini, acısıyla şimdi ise yokluğuyla, bu derin acıyla nasıl baş edebileceğimizi öğretiyor. Ah benim dayım. Şimdi burada, o meşhur ceviz ağacının altındaki masasının etrafında toplandık. Birlikteyiz, beraberiz, onun istediği gibi. İyi ki bizim dayımız oldun, iyi ki bizim kardeşimiz, iyi ki yoldaşımız oldun. İyi ki geldin geçtin bu dünyadan, Kuzeyin Oğlu Volkan Konak. Koca yürekli şövalyemiz, seni çok seviyoruz” dedi.