İzmir’de yaşayan 42 yaşındaki Ahmet Savran, saatlere olan ilgisini çocuk yaşlarda dedesinin hediye ettiği mekanik kol saatiyle kazandı. Çocukluk yıllarında okuldan arta kalan vakitlerinde babası Hüseyin Savran’ın Eskişehir’deki marangoz atölyesinde çalışan Savran, kazandığı harçlıklarla saat satın alarak koleksiyon yapmaya başladı.
Lise döneminde cerrah olmaya karar veren Savran, 2008 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Daha sonra Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde ortopedi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi’nde ise el cerrahisi alanında uzmanlık eğitimini tamamladı.
Üniversite yıllarında koleksiyonuna eklediği saatleri parçalara ayırıp bakımını yapan Savran, bu uğraşın mesleki becerilerine katkı sağladığını fark etti. Özellikle uzuv kopmaları ve ortopedik rahatsızlıklar gibi hassas operasyonlara giren Savran, ameliyat öncesinde el becerisini artırmak için saat tamiri yapıyor. Saatlerin bakımını da özel ekipmanlarla gerçekleştiren Savran, bu süreçte ameliyat gözlüğü ve mikroskop kullanıyor.
Müzayedelerden ve internet üzerinden araştırarak edindiği saatlerle geniş bir koleksiyon oluşturan Savran’ın yaklaşık 700 kol saati bulunuyor.
EL BECERİSİ İÇİN ANTRENMAN ŞART
Operatör Doktor Ahmet Savran, koleksiyonunda 1850 yılına ait bir cep saatinin yer aldığını ve dedesinin hediye ettiği mekanik kol saatini hâlâ sakladığını belirtti. Cerrahların el becerilerini geliştirmek için düzenli pratik yapmaları gerektiğini vurgulayan Savran, şunları söyledi:
"Bunun için resim veya geometrik şekiller çizme olabilir. Aslında çok farklı metotlar olabilir ama saat bakımı bu konuda mantıklı bir yöntem çünkü saat hem çalışıyor ve hareket ediyor. Şu anda da el ameliyatını uyanık ve hareket ederek yapabiliyoruz. Orada da saat çalışıyorken bazı şeyleri tamir edebiliyorsunuz. O yüzden bir cerrah için genç ya da yaşlı olması fark etmez. Özellikle yaşlandığımızda el becerisini kaybetme korkumuz var. Bunu yenmenin yollarından bir tanesi bu tür mikro işleri yapmak. Onun dışında en iyi örnek bence saat tamir etmek."
Savran, saatlerinin bakımı sırasında tıpkı ameliyattaki gibi cerrah gözlüklerini kullandığını dile getirdi.
Saatlerine bakım yaparken kendisini ameliyathanede gibi hissettiğini söyleyen Savran, şu ifadeleri kullandı:
"Normalde saatteki o vidaların bir benzerini parmak kemiklerinde kullanıyorum. O yüzden normal birine göre bir mikro cerrahi uzmanı saat tamirinde biraz daha avantajlı diye düşünüyorum çünkü zaten vidalara yabancı değilsiniz. Bu mekanik algıya aşinasınız. Bir yandan da tabii insanda iş farklı. Orada bir canlı var. Burada en fazla saati bozabilirsiniz. Stresi herkes farklı şekillerde atabilir. Bu benim hobim aslında. O tür zamanlarda daha fazla saatlere sarılıyorum."
İleride saat müzesi açmak istediğini söyleyen Savran, "Sonuçta bir Ahmet Savran gelip geçecek. Arkamda bir şey bırakacaksam, Türkiye'de saat sevdasının gelişmesini istiyorum. Saat müzesi düşüncesini olgunlaştırmak için biraz daha zamana ihtiyacım var." diye konuştu.