İnsan hayatı yalnızca bireysel başarılarla anlam kazanmaz. Bizi gerçek anlamda insan yapan en önemli değerlerden ikisi paylaşmayı bilmek ve birbirimize saygı gösterebilmektir. Ne yazık ki günümüz dünyasında bu iki kavramın giderek zayıfladığını görmek hepimizi düşündürmelidir.
Paylaşmak yalnızca maddi şeyleri bölüşmek anlamına gelmez. Bazen bir bilgiyi paylaşmak, bazen bir tecrübeyi aktarmak, bazen de bir insanın derdini dinlemek en büyük paylaşım olabilir. İnsan, sahip olduklarını çoğalttıkça değil; paylaştıkça zenginleşir.
Saygı ise birlikte yaşamanın temel taşıdır. Farklı düşüncelere, farklı yaşam biçimlerine ve farklı görüşlere tahammül gösterebilmek toplumsal olgunluğun en önemli göstergesidir. Saygının olmadığı yerde huzurdan, birlikten ve gerçek iletişimden söz etmek mümkün değildir.
Bugün insanlar çoğu zaman sadece kendini anlatmaya odaklanıyor ama karşısındakini anlamaya yeterince çaba göstermiyor. Oysa paylaşım empati ister, saygı ise olgunluk gerektirir.
Teknolojinin gelişmesiyle birlikte insanlar birbirine fiziksel olarak daha yakın görünse de duygusal anlamda uzaklaşabiliyor. Sosyal medya ortamlarında düşünmeden yapılan yorumlar, kırıcı ifadeler ve tahammülsüz tavırlar, saygı kavramının ne kadar yıprandığını gözler önüne seriyor. Oysa ekranların arkasında da gerçek insanların olduğunu unutmamak gerekir.
Paylaşım kültürü de aynı şekilde giderek bireysel çıkarların gölgesinde kalabiliyor. Bilgiyi saklamak, başarıyı yalnız sahiplenmek ya da yardımlaşmaktan uzak durmak toplumun ortak gelişimine zarar verir. Oysa birlikte büyümek ve birlikte güçlenmek çok daha değerlidir.
Aile içinde, iş hayatında, sosyal çevrede ve toplumun her alanında daha güçlü ilişkiler kurabilmek için önce paylaşmayı öğrenmeli, ardından birbirimizin sınırlarına ve fikirlerine saygı göstermeliyiz.
Unutulmamalıdır ki saygı görmek isteyen önce saygı göstermeyi bilmeli, paylaşım bekleyen ise önce paylaşmanın değerini anlamalıdır.
Küçük görünen güzel davranışlar bazen büyük değişimlerin başlangıcı olabilir. Bir tebessüm, bir teşekkür, bir yardım eli veya samimi bir anlayış... Toplumu ayakta tutan aslında tam da bu değerlerdir.
Ve belki de bugün en çok ihtiyacımız olan şey; daha fazla kırmak değil, daha fazla anlamak…
Daha fazla almak değil, daha fazla paylaşmak…
Ve her koşulda insan kalabilmektir.