Drama Üçgeninde İlişkiler – 1

Bu döngü bu kadar tanıdık çoğu zaman bize ait olmayan bir yerde başlamadı; çocuklukta, aile içinde, okul sıralarında, ilk yakın bağlarda sessizce öğretildi ve içselleştirildi.

Kimin ne zaman susacağı, kimin idare edeceği, kimin güçlü olmak zorunda olduğu ezberletildi.

Tanıdık olan güven verdi. Çünkü bilindik olan hayatta kalmayı kolaylaştırdı. Ama zamanla fark edildi ki güvenli hissettiren her şey sağlıklı değildi.

İşte bu yüzden aynı ilişkiler, farklı yüzler ve benzer yaralarla tekrar tekrar karşımıza çıktı.

Peki çıkış nerede sorusu tam burada anlam kazanıyor. Çünkü Drama üçgeninden çıkmak başka bir rol seçmekle değil. Oyunun kendisini fark edip, o sahneden inmeyi seçmekle mümkün oluyor.

Ve bu farkındalık şu soruyla başlıyor:

Bu rolde kalmak bana ne kazandırıyor, kurban için bu bazen görülme ihtiyacı bazen sorumluluktan kaçış, kurtarıcı için değerli hissetmek ya da kontrol duygusu, zorba içinse güç illüzyonu ya da kendi korkusunu bastırma çabası olabiliyor. Ve ardından daha zor ama dönüştürücü bir soru geliyor: ben bu ilişkide neyi üstleniyorum, çünkü kurban rolünden çıkış başıma geleni inkar etmeden bundan sonra ne yapacağımı sectigim anda başlar, kurtarıcı rolünden çıkış sevgiyle birlikte sınır koyabildiğimde ve herkesin kendi yükünü taşımasına izin verdiğimde gerçekleşir.

Zorba rolünden çıkış ise kontrol etmeye çalıştığım şeyin aslında kendi kırılganlığım olduğunu fark ettiğimde mümkün olur.

Sağlıklı ilişkilerde roller yoktur. Çünkü roller savunmadır, maskedir, geçmişten kalma reflekslerdir.

Sağlıklı ilişkilerde açık iletişim, net sınırlar ve paylaşılan sorumluluk vardır. Ve en önemlisi şu cümle duyulur:

Ben buradayım ama kendim olarak, belki de gerçek olgunluk kimseyi kurtarmaya çalışmadan sevebilmekte. Kimseyi suçlamadan sınır çizebilmekte ve mağdur olmadan yardım isteye bilmekte saklıdır.

Çünkü ilişkilerde bu kadar yorulmamızın sebebi çoğu zaman insanlar değil, fark etmeden sırtımıza aldığımız bu roller ve onların ağırlığıdır.

Kurban olmak zorunda değilsin, herkesi kurtarmak senin görevin değil. Ve sertleşmekte tek güç biçimi değil.

Bazen en sağlıklı adım bir şeyi düzeltmeye çalışmak değil.

Artık o oyunu oynamamayı seçmektir. Ve belki de en dönüştürücü, özgürleştirici cümle şudur: Ben bu oyunu oynamak istemiyorum, işte tam o anda perde kapanır.

Roller düşer ve sahnede ilk kez gerçekten sen kalırsın… sağlıklı huzurlu mutlu bir hafta sonu geçirmeniz dileklerimle hoşça kalın.

Drama Üçgeninde İlişkiler – 1