İngiliz yazar Julia Green, Türkçe’deki ilk romanı ‘Kırlangıç Bayırı Çocukları’ ile yaşamı savaşla altüst olan kentli bir çocuğa odaklanıyor.
Modern yaşamın konforundan ve alışkanlıklarından çok uzak yeni bir coğrafyada yaşama tutunmayı lirik bir dille resmeden yazar, mutluluk için gerçek ihtiyaçlarımızı düşündürürken, korkulara, kaygılara rağmen geleceği yeniden kurmanın ipuçlarını işaret ediyor.
DOĞANIN SUNDUKLARIYLA YAŞAMAYA ALIŞIK KARDEŞLER…
Isabella ile babası, peş peşe patlamalarla aniden savaş alanına dönen Roma’dan kaçarlar. Annesini, ablasını ve haber alamadığı biricik arkadaşı Marta’yı geride bırakan Isabella, İskoçya taşrasındaki metruk dede evine vardıklarında şaşakalır. Elektriksiz, marketsiz, ıssız yaban ortama alışmaya çalışır. Telefon bulmaya giden babası geri dönmeyince yapayalnız kalır. Marta’ya mektuplar yazar, tek başına cesaretle direnir. Derken bir gün, doğanın sunduklarıyla yaşamaya alışık kardeşler Rowan ve Kelda’yla tanışır.
Kaynak: SULTAN GÜMÜŞ KAYA
