15 Kasım, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin (KKTC) Cumhuriyet Bayramı ve kuruluş yıl dönümü olarak kutlanırken, Kıbrıs Barış Harekatı'na katılan gazilerin mücadelesi ve fedakarlıkları bir kez daha gündeme geliyor. Aradan geçen yıllara rağmen cephede yaşadıklarını, kaybettikleri silah arkadaşlarını ve hafızalarından silinmeyen savaş anılarını unutmayan gaziler, barışın dünyaya hakim olması çağrısında bulundu. Türkiye Muharip Gaziler Derneği İzmir Karşıyaka Şube Başkanı Halil Taşçı, gaziliğin kendileri için büyük bir onur ve sorumluluk olduğunu vurgulayarak Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün ‘Yurtta sulh, cihanda sulh’ ilkesini yaşatmaya çalıştıklarını söyledi. KKTC'nin kuruluş yıl dönümü dolayısıyla 14 Kasım'da Kıbrıs'a giderek törenlere katılacaklarını belirten gaziler, genç kuşaklara vatan sevgisini aktarmayı sürdürürken sosyal haklar konusunda yaşadıkları sorunların çözülmesini de talep etti.
BARIŞ ARZUSUNU SÜRDÜRÜYORUZ
İzmir'de 2 ve Ödemiş'te 1 olmak üzere toplam 3 şubelerinin olduğunu aktaran Türkiye Muharip Gaziler Derneği İzmir Karşıyaka Şube Başkanı Halil Taşçı, “Türkiye Muharip Gaziler Derneği, Türkiye genelinde 80'in üzerinde şubeden oluşan bir genel merkeze sahip. Derneğimiz 2011 yılından bu yana Karşıyaka'da, 2’nci bölgede faaliyet göstermektedir. Bizler gaziyiz; Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün gerçek askerleriyiz. Mareşallik ve Gazilik unvanı, 19 Eylül 1921 tarihinde Mustafa Kemal Atatürk'e tevcih edilmiştir. Bizler de Kurtuluş Savaşı, Kore Savaşı ve Kıbrıs Barış Harekâtı gazilerini temsil eden bir derneğiz. Atatürk'ün en önemli sözlerinden biri ‘Yurtta sulh, cihanda sulh’ ilkesidir. O, barışın hem ülkemizde hem de tüm dünyada hâkim olmasını arzu eden bir kahramanımızdı; bizler de bu arzuyu sürdürüyoruz. Bu vesileyle, başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere tüm şehitlerimizi ve ahirete irtihal eden tüm gazilerimizi saygı ve minnetle anıyorum. Hayatta olan gazilerimize de sağlıklı ve uzun ömürler diliyorum” diye aktardı.
SORUN YAŞAYAN GAZİLERİMİZE YARDIMCI OLUYORUZ
Kuruluş amaçlarından birinin gazilerle bir araya gelmek ve anılarını paylaşmak olduğunu ifade eden Taşçı, “Bunun yanı sıra yeni nesillere örnek olmak amacıyla okullarda konferanslar düzenliyor, öğrencilerle bir araya geliyoruz. Bu buluşmalarda vatan sevgisini, bayrak sevgisini, gaziliğin ve şehitliğin ne anlama geldiğini gençlerimize anlatıyoruz. Bu faaliyetlerimizi geçmişten bugüne sürdürüyoruz ve bundan sonra da devam ettireceğiz. Bu, bizim için son derece anlamlı bir çalışma. Derneğimizin yaklaşık bin üyesi bulunuyor. Bu çalışmalarımızı yürütürken eşlerimiz de bizlere destek oluyor. Haftanın 4 günü derneğimizi açık tutuyor ve ziyaretçilerimizi burada ağırlıyoruz. Gazilerimizin yaşadığı sorunlara çözüm bulmaya, haklarını takip etmeye çalışıyoruz. Hastanelerle veya kamu kurumlarıyla ilgili sorun yaşayan gazilerimize yardımcı oluyoruz. Derneğimizdeki çalışmalarımız haftanın dört günü düzenli olarak devam ediyor. Bunların yanı sıra çeşitli geziler ve kültür gezileri de düzenliyoruz. Kıbrıs'a arkadaşlarımızla birlikte geziler gerçekleştiriyor, gazilerimizi savaşın yaşandığı bölgelere götürerek geçmişte mücadele ettikleri yerleri yeniden görmelerini sağlıyoruz. Bu tür faaliyetlerimizi de sürdürmeye devam ediyoruz” dedi.
BÜYÜK BİR ONUR VE GURUR DUYUYORUZ
15 Kasım Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin kuruluş yıl dönümü dolayısıyla düzenlenecek törenlere katılacaklarını belirten Taşçı, “Gazilerimizin mücadelesi, 15 Kasım'da Kuzey Kıbrıs'ta bir cumhuriyetin kurulmasına da vesile oldu. Bunun için büyük bir onur ve gurur duyuyoruz Bugün hem Güney Kıbrıs'ta hem de Kuzey Kıbrıs'ta barış ve huzurun hâkim olmasını, sorunların sona ermesini istiyoruz. Bizim tek temennimiz, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin bağımsız ve bağlantısız bir cumhuriyet olarak yoluna devam etmesidir. Umuyoruz ve inanıyoruz ki dünya ülkeleri de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ni tanır ve tam bağımsızlığına kavuşur. Bu amaçla 14 Kasım'da bir grup gazimizle birlikte Kuzey Kıbrıs'a gideceğiz. Orada düzenlenecek törenlere katılarak 15 Kasım Cumhuriyet Bayramı'nı kutlayacağız” ifadelerini kullandı.
DÜNYADA BARIŞIN HAKİM OLMASINI İSTİYORUZ
Başkan Taşçı, dünyada yaşanan savaşlara dikkat çekerek barış çağrısında bulundu. Savaşların en ağır sonuçlarını çocukların ve kadınların yaşadığını ifade eden Taşçı, “Dünyaya vermek istediğimiz mesaj, barışın hâkim olması. Dünyada herkese yetecek kadar yer ve kaynak var. Arzumuz ve isteğimiz, bütün insanların barış içerisinde yaşaması. Çünkü savaş bir yıkım. Bu yıkımdan en çok çocuklar ve kadınlar etkileniyor. Atatürk'ün ‘Yurtta sulh, cihanda sulh’ sözünü rehber edinerek dünyada barışın hâkim olmasını istiyoruz. Bütün insanların kardeşçe yaşayabileceği kadar geniş bir dünya ve herkesin beslenmesine yetecek kadar yiyecek bulunduğuna inanıyorum. İnşallah önce ülkemizde, ardından Türk devletlerinde, tüm Müslüman ülkelerde ve dünyanın her yerinde barış hâkim olur. Allah bu ülkeye bir daha savaş göstermesin. Herkesin barış ve kardeşlik içerisinde yaşamasını temenni ediyoruz. Ne mutlu Türk'üm diyene!” sözlerine yer verdi.
VATANIMIZA VE MİLLETİMİZE HELAL OLSUN
Görüşlerine yer verdiğimiz Birinci Deniz Piyade Taburu, Birinci Bölük, ikinci Takım Komutanı, Deniz Piyade Asteğmen Halil Kolağasıoğlu ise gazilerin birçok ihtiyacı karşılanmış olsa da hala çözüm bekleyen bazı teknik ve sosyal sorunlar bulunduğunu kaydederek şunları ekledi: “Özellikle rütbeli personelin bu konularda fazla sorun yaşamadığını, ancak er ve erbaş gazilerimizin sosyal tesislerden yararlanma konusunda sıkıntılarla karşılaştığını görüyoruz. İzmir'de çok sayıda askeri kamp bulunmasına rağmen er ve erbaş gazilerimiz bu tesislere giremiyor. Geçmişte yararlanabildikleri bazı tesislerden bugün faydalanamıyorlar. Bu sorunun çözümü için bizim de önerilerimiz var. Örneğin Foça'da veya uygun görülecek başka bir bölgede er ve erbaş gazilerimize özel bir sosyal tesis tahsis edilebilir. Foça sahilinde beş ayrı askeri kamp bulunuyor. Bu tesislerden er ve erbaş gazilerimizin de yararlanabilmesi sağlanmalı. Öncelikli taleplerimizden biri bu. İkinci olarak, 15 Temmuz gazileri ile diğer gaziler arasında bazı farklı uygulamalar ve ayrımcılıklar olduğunu görüyoruz. Gazilik kendi içinde farklı statülere ayrılıyor. Bir kişi gazi olabileceği gibi malul gazi de olabilir. Malul gazilerimiz bacağını veya başka bir organını kaybetmiş, bedensel kayba uğramış kişilerdir. Elbette bu gazilerimize her türlü desteğin sağlanması gerekir. Ancak benzer koşullarda gazi olan kişiler arasında, şeref aylığı adı altında ödenen ücretlerde farklılıklar bulunduğunu biliyoruz. Şu anda miktarları net olarak hatırlamıyorum ancak 15 Temmuz gazileri ile Kıbrıs gazileri arasında ciddi bir ücret farkı olduğunu biliyoruz. Bu farklılığın da giderilmesi gerekiyor. Öte yandan, Türkiye'nin gazilere yönelik uygulamalarını dünyadaki diğer ülkelerle karşılaştırdığımızda da eksiklikler olduğunu görüyoruz. Örneğin, savaştığımız Yunanistan'ın gazilerine yönelik uygulamalarıyla bizim gazilerimize sunulan imkanlar arasında önemli farklılıklar bulunuyor. Aynı şekilde ABD ve diğer ülkelerin gazilerine sağladığı hizmetler de incelendiğinde bu alanda geliştirmemiz gereken yönler olduğu ortaya çıkıyor. Ancak biz bu görevi bir şeref meselesi olarak gördük. Ülkemiz ve milletimiz için yaptıklarımızdan dolayı hiçbir beklentimiz yok; her şey vatanımıza ve milletimize helal olsun. Gaziler olarak bu konuları ancak bize sorulduğunda dile getiriyoruz. Bunları büyütüp gündeme taşıma veya mesele haline getirme gibi bir çabamız yok. Fakat görüşümüz sorulduğunda yaşadığımız sorunları ve diğer ülkelerle aramızdaki farklılıkları açıkça ifade ediyoruz.”
KIBRIS HALKININ TÜRK ASKERİNE YAKLAŞIMI
Kıbrıs Er Gazisi Yaşar Turhan Dostsever de “Bolu Komando Tugayı 1. Tabur Askeri olarak Kıbrıs Barış Harekatı'na katıldık. Harekatın ilk aşamasında yalnızca dağlık bölgelerde görev yaptık. İkinci harekatta ise taburumuza Lefke'ye kadar ilerleyerek belirlenen hedefleri ele geçirme görevi verildi. Taburumuz, kendisine verilen hedefleri başarıyla alarak Lefke'ye girdi. Yaklaşık 250 kişilik bir birliktik. Lefke'nin savunmasında bir ay boyunca görev yaptık. Bu süreçte Lefke halkı bizi büyük bir sevgiyle karşıladı. Birliğimizdeki 250 askere her gün evlerden taze yemek getiriliyordu. Kıbrıs halkının Türk askerine ve Türk milletine karşı sevgisi, saygısı ve minnettarlığı son derece büyüktü. Üstelik bunu kendi imkanlarının da kısıtlı olduğu bir dönemde yaptılar. Kendilerinin de yeterli imkanları olmamasına rağmen sofralarındaki yemeği bizimle paylaştılar. Bu vefayı ve misafirperverliği özellikle belirtmek isterim” değerlendirmesinde bulundu.
K.T.K.A. – 28. Dönem Değiştirme Birliği, Piyade Er Hasan Dalyan da “Harekata katılan tüm gazilere yeşil pasaport verilmesini istiyorum. Bir de ÖTV'siz araç, diğer gazilere de tanındığı gibi bize de tanınmasını talep ediyorum” çağrısında bulundu.
ACISINI DERİNDEN YAŞADIK
Kıbrıs Er Gazisi Meriç Ulupınar da “Kıbrıs Barış Harekatı'nın ilk şehidinin bizim gemimizde, yani çıkarma gemisinde verildiğinden daha önce bahsetmiştim. Bunun nedeni şöyle gelişti: Gemimiz arızalandı. Bunun üzerine Akdeniz'in ortasında bir tamir ustasını gemimize aldık. Gerekli tamirat yapıldıktan sonra çıkarma harekatını gerçekleştirdik ve askerlerimizi sahile çıkardık. Geri dönüş vakti geldiğinde ise rüzgar çıktı ve gemimizin motorları yeniden arızalandı, çalışmaz hale geldi. Bu sırada Rumların ateş menziline girdik. Çıkarma gemimiz makineli tüfeklerle tarandı. O esnada daha önce bahsettiğim Ahmet Bey isimli silah arkadaşımız üç kurşunla vurularak yanımızda hayatını kaybetti. Allah gani gani rahmet eylesin. Motorlarımız çalışmadığı için bulunduğumuz bölgeden kurtulmamız oldukça zor oldu. Sonunda bir römorkör gelerek bizi oradan kurtardı. Bu anıyı hiçbir zaman unutamadık. Yaşadığımız olay gerçekten çok sarsıcıydı. Belki de orada hayatımızı kaybetmemiz işten bile değildi. Ancak Allah'ın takdiriyle biz kurtulduk, bir silah arkadaşımızı kaybettik. Onu kaybetmenin acısını çok derinden yaşadık. Aradan yıllar geçmesine rağmen bu olayı ve arkadaşımızı hayatımız boyunca hiç unutmadık” mesajını verdi.
GERİ DÖNEBİLMEM BÜYÜK BİR ŞANSTI
70. Piyade Alayı, P. Onbaşı Coşkun Kayadan ise “1954 yılında Manisa'nın Akhisar ilçesinde doğdum. Vatani görevimi yapmak üzere Antalya'ya gittim ve burada dört ay acemi birliği eğitimi aldım. Ardından Kahramanmaraş'a gönderildim. Kıbrıs Barış Harekatı'nın başlamasıyla birlikte helikopterlerle Kıbrıs'a intikal ettik ve harekatın hem birinci hem de ikinci aşamasına katıldık. İkinci harekatın ardından Lefke bölgesinde, Taşpınar (Angolem) olarak bilinen köyün bulunduğu cepheye görevlendirildik. Benim görevim kıta muhabere çavuşluğuydu. Birlikler arasındaki haberleşmeyi sağlıyor, telefon hatları çekiyor ve telsiz aracılığıyla iletişimi yürütüyordum. Bir gün bölgede Rumlardan kalma Ford Zephyr marka bir araç buldum. Otomotiv sektöründe, oto elektrik alanında çalıştığım için aracın arızasını gidererek çalıştırmayı başardım. O sırada bölük komutanımız bana, ‘Bu araç çalışıyor mu?’ diye sordu. Ben de ‘Çalışıyor’ yanıtını verdim. Bunun üzerine çevreyi gezmek amacıyla Taşpınar köyüne gittik. Bir süre sonra alay komutanı bölgeye geldi ve bizi durdurdu. Ardından bölük komutanımız alay komutanıyla birlikte bölgeden ayrıldı, ben ise aracın başında kaldım. Daha sonra bir astsubay yanıma gelerek ne yaptığımı sordu. Ben de bölük komutanının gittiğini ve onu beklediğimi söyledim. Bunun üzerine bana kendilerini takip etmemi söyledi ve araçlarıyla hareket ettiler. Ben de araca binerek onları takip etmek istedim. Ancak boyum kısa olduğu için aracı ilk anda çalıştırmakta zorlandım. Araca bindiğimde miğferimi yan tarafa bırakmıştım. Direksiyonun altından çevreyi görebiliyor, önümüzdeki cipi takip etmeye çalışıyordum. Ancak araç bir ara stop edince konvoydan uzaklaştım ve onlara yetişemedim. Bir süre ilerledikten sonra yanlış yola saptığımı fark ettim. Yaklaşık 5 kilometre boyunca Rum sınırına doğru ilerlemiştim. Geriye dönüp baktığımda Rum bayraklarını gördüm ve yanlış yönde ilerlediğimi anladım. Hemen geri döndüm. Döndüğümde bölük komutanımızı, alay komutanımızı, köy muhtarını ve 7-8 aracı beni beklerken buldum. Meğer uzun bir süre Rum sınırına doğru ilerlemişim. Normal şartlarda karşı tarafın beni vurması, yani etkisiz hale getirmesi beklenebilirdi. Ancak sonradan öğrendiğimize göre kullandığım araç, o bölgenin varlıklı kişilerinden birine aitmiş. Bu nedenle karşı taraftaki komutanlar aracın içindeki kişinin vurulmaması, sağ olarak getirilmesi yönünde talimat vermişler. Askeri kimliğim de o sırada belirgin olmadığından beni düşman askeri olarak değerlendirip vurabilirlerdi. Ancak böyle bir şey yaşanmadı. Bu olayın gerçek nedenini ise yaşandıktan yaklaşık bir buçuk yıl sonra öğrendik. O gün yanlışlıkla girdiğim bölgede vurulmadan geri dönebilmem büyük bir şanstı. Yıllar geçse de Kıbrıs Barış Harekatı sırasında yaşadığım bu sıra dışı anıyı hiç unutmadım” dedi.
Kaynak: SULTAN GÜMÜŞ KAYA
